Tupac Shakur, beter bekend als 2Pac

Vanavond in de nalatenschap, een grootheid die de Rap en R&B op de kaart heeft weten te zetten, we gaan het natuurlijk hebben over Tubac Shakur, die we allemaal kennen als 2Pac.

Het leven van 2Pac

Geboren in East Harlem en kind van twee Black Panther ouders, zijn moeder zat tijdens haar zwangerschap in de gevangenis.
Vlak voor de geboorte werd zij vrijgelaten, dit was om zich voor te bereiden op haar aanstaande bevalling.
Op 16 Juni 1971 werd dan ook geboren Lesane Parisch Crooks, maar al op vrij jonge leeftijd werd zijn naam veranderd naar Tupac Amaru Shakur, vernoemd naar een vrijheidsstrijder van een inca stam.

Terwijl zijn vader in de gevangenis zat voor een gewapende overval, verhuisde Tupac, zijn moeder en zijn zus om verschillende redenen naar Baltimore.
Daar maakte hij kennis met acteren en dansen, iets wat hem wel lag en enorm leuk vond.
Echter verhuisde het gezin naar Oakland, waar hij zeer foute vrienden kreeg.
Ondanks dat hij niet werd veroordeeld, kwam hij met grote regelmaat in aanraking met politie en justitie.

2Pac begint met rappen, op naar het succes

Onder de naam MC New York begon Tupac op 15 jarige leeftijd met rappen, later veranderde hij deze naam naar het welbekende 2Pac.
Hij wist het in korte tijd al redelijk ver te schoppen, want hij wist een gastoptreden te scoren op de EP ‘This is an EP Release’ van de groep Digital Undergroud uit 1991.

Toen hij 20 was, bracht hij zijn eerste soloalbum uit, genaamd 2Pacalypse Now, echter was dit geen groot succes, en al snel werd het album afgedaan als een aanval op de Amerikaanse hypocrisie.
Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z het tweede album van 2Pac verscheen in 1993, en werd een groot succes.
Nummers zoals ‘Keep Ya Head Up‘en ‘I Get Around’ bleken een succes formule te wezen.
Ondertussen wist hij ook een aantal rollen te bemachtigen in enkele films, zo speelde hij in de film ‘Poetic Justice samen met Janet Jackson.

In 1994 raakte 2Pac bij een gewapende overval zwaargewond, hij overleefde maar liefst vijf kogels, waarvan er twee in het hoofd waren gekomen.
En terwijl hij nog aan het revalideren was, werd hij voor deze overval veroordeeld van 1,5 tot 4,5 jaar gevangenisstraf.
Deze straf was niet voor de overval, maar omdat er bewezen werd verklaard dat 2Pac verschillende aanklachten had voor aanranding van een 19 jarige fan.
Bij de aanklachten zat ook verkrachting, echter is dit nooit bewezen, en was op dat punt dan ook vrij gesproken.

Tijdens zijn gevangenisstraf bracht men zijn derde album uit, genaamd ‘Me, Against The World‘.
Dit album werd door het publiek zo goed ontvangen, dat het in de Amerikaanse hitlijsten op de eerste plaats terecht kwam, en daar dan ook vier weken op bleef staan.
Hiermee wist 2Pac de eerste artiest die een nummer één album wist uit te brengen in gevangenschap.
Van dit album werden maar liefst twee miljoen exemplaren verkocht.

Platenlabel koopt 2Pac vrij

Door 1,4 miljoen aan borg te betalen, wist platenbaas Suge Knight van Death Row Records 2Pac uit de gevangenis te krijgen.
Echter zat er wel een addertje onder het gras voor Tupac, want voor zijn vrijlating moest hij wel een contract tekenen om drie albums bij het platenlabel uit te brengen.
Tupac ging hier mee akkoord, en dook de studio in, en maakte weer nieuwe muziek.

2Pac wist via een handige list het contract na te komen, maar wel te verkorten, dit deed hij door een debuutdubbelalbum uit te brengen die de titel droeg ‘All Eyez On Me’.
Death Row Records ging hier mee akkoord en het album ging vervolgens als zoete broodjes over de toonbank.
566.000 exemplaren werden er verkocht, en dat was alleen in de eerste week, tevens staat dit dubbelalbum bekend als de eerste dubbelalbum in de hiphop- en rapgeschiedenis.
Met meer dan 9 miljoen verkochte exemplaren is het ook één van de best verkochte rap-albums wereld wijd.

Noodlot slaat toe

Terwijl 2Pac in het MGM Grand Hotel in Las Vegas naar een bokswedstrijd was wezen kijken naar Mike Tyson, werd hij beschoten, en zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht.
Onder meer een long werd bij hem verwijderd, echter mocht dit niet baten, want een week later overleed hij in het ziekenhuis op 25-jarige leeftijd.
Wie de aanslag op zijn leven heeft gepleegd, is nooit bekend geworden, een dader is dan ook nooit gevonden, laat staan veroordeeld.

Ondanks zijn overlijden werd het contract toch nagekomen

The Don Killuminati: The 7 Day Theory‘ kwam twee maanden na zijn dood uit.
Dit album staat bekend als een echte klassieker, en dankt zijn titel omdat het album in zeven dagen klaar was.
Want in drie dagen werden alle teksten geschreven en opgenomen, het afmixen nam in totaal vier dagen in beslag.
Van dit album werden maar liefst 664.000 in de eerste week verkocht.

En dit maakte 2Pac de eerste rapper die in één jaar, twee nummer één albums wist te maken.
In 1998 waren er al zeven miljoen platen verkocht, en dat was alleen in Amerika, wereldwijd waren er dat 28 Miljoen exemplaren die over de toonbank waren gegaan.

De uitzending van 2Pac is te beluisteren op dinsdag 26 september, en zal starten om 19:00 uur bij Allin-Music in het programma ‘De Nalatenschap

2Pac Tupac Shakur

Bezuinigingsadvies voor de nieuwe regering

Nog even en er zijn weer verkiezingen, en speciaal voor de nieuwe regering een bezuinigingsadvies, scheelt weer ellende lang vergaderen, gebruik het naar harte lust.

Nieuwe regering krijgt bezuinigingsadvies

Het is iedereen bekend, Rutte en vele van zijn kornuiten vluchten uit Den Haag, en laten een grote puinhoop achter.
Een land dat volledig in puin ligt, de schatkist is leeggeroofd, maar nog wel even de spreidingswet voor asielzoekers en de stikstof ellende er door willen drukken.

Ja, Rutte en zijn bende zijn hard op weg om ons land failliet te laten verklaren, en de schatkist nog verder te plunderen door wachtgeld op te strijken.
Gelukkig kunnen we binnenkort stemmen, en een nieuwe regering kiezen, en laten we dat natuurlijk wel op een verantwoorde manier doen.

En als de nieuwe regering is gekozen, en plaats heeft genomen, heb een bezuinigingsadvies voor ze, scheelt veel tijd, en natuurlijk ook geld, en jawel dat is de eerste bezuinigingstip.
Natuurlijk mag de nieuwe regering deze één op één overnemen, geen probleem.

Bezuinigingsadvies nummer één

Onlangs las ik een artikel dat we mogelijk 7,2 miljard euro moeten gaan bezuinigen.
Een flink bedrag, kunnen we wel zeggen, maar ik heb er een oplossing voor gevonden, en dat is heel erg simpel te noemen.

We hebben namelijk 28 miljard euro van de in totaal 35 miljard euro gegeven aan kindje Rob Jetten, laten we dat bedrag eens terug storten in de staatskas, hebben we al een heel groot probleem opgelost.
Als we Rob Jetten dan een pakket luiers geven, natuurlijk wel van katoen (uit wasbaar) kan kindje Jetten weer terug de box in, speentje in zijn bakkes, lekker rustig.
Kan die ook geen onzin meer uitkramen, en jawel op zijn salaris wordt ook weer bespaard.

Stop de sponsering

Vele mensen zullen hier met mij eens zijn, stop de sponsering van de oorlog in Oekraïne, hier is voor dit jaar alleen al 2,5 miljard voor gereserveerd.
En dan hebben we het nog niet eens over de mensen die we hier opvangen die de oorlog zijn ontvlucht, ook dit zal de Nederlander miljoenen kosten.

Het is niet onze oorlog, ik denk dat vele Nederlanders het met mij eens zullen zijn dat als ons gevraagd was of we deze oorlog moesten sponseren, dat 80% NEE had gezegd, dus neem dit mee als bezuinigingsadvies,.

En wat levert het ons op?
Extra woning nood, want deze mensen moeten hier ook een huis hebben.
Door die oorlog hebben we hier in Nederland een hoge energieprijs betaald, zijn alle boodschappen door het dak gegaan en onbetaalbaar geworden.

Maar belangrijker, wat levert het ons in de toekomst op, de wederopbouw van een land dat aan puin ligt, kunnen we dan de bakstenen leveren?
Nee, stoppen die handel, en in de binnenlandse economie steken dat geld.

Wat de Nederlandse staat de asielopvang kost

Wist u dat het opvangen van de asielzoekers 20 tot 24 miljard kost, per jaar dan wel te verstaan, terwijl van ons een enorme bezuinigingsronde wordt verwacht.
Besef, als je vlucht uit een land dat in oorlog is, en je vlucht, dan ben je welkom.
Maar hoeveel uitvreters zijn er niet bij waar je niets aan heb, weg er mee.

We zien het vaak in de media, vele stelen, lopen door de tuinen heen van omwonende en bedreigen buschauffeurs, agenten en toezichthouders.
Laten we afspreken, zodra de procedure, schaf de tijdelijke verblijfsvergunning af.
Zodra er een uitspraak is, direct handelen, wordt de persoon toegelaten, prima, zo niet, op het allereerste vliegtuig terug, neem deze kleine tip ter harte, natuurlijk gericht tegen de nieuwe regering.

Zo kan de IND besparen op mankrachten, en heeft men tijd over voor echte zaken, kunnen er vele opvanglocaties worden gesloten, en o ja dan kan die spreidingswet ook de prullenbak in.
Scheelt toch weer een paar miljard op jaar basis, scheelt voor de nieuwe regering extra bezuinigingen.

Daarmee lossen ook weer een stukje woningnood op, en dat scheelt weer bijbouwen, wat dan weer ten goede komt aan de reductie van de stikstof, en dus beter is voor de natuur.

Europa, laten we er uit stappen

Vele zullen het niet weten, maar dit koste Europa ons in in 2020, maar liefst 5,846 miljard euro.
Maar er zit een heel klein addertje onder het gras, want aan we mogen zelf 20% van onze eigen douanerechten houden, 80% gaat dus naar Brussel, en dat was in 2020 een kleine 3,175 miljard extra.
Een totaal dus van 9,021 miljard, duizelingwekkend bedrag, maar stel u zelf eens de vraag, wat zie ik er voor terug?

Ja, eerlijk is eerlijk we kunnen in heel Europa met één munt betalen, zonder wisselkoers, maar zeg nou zelf, ga je dagelijks boodschappen doen in Spanje?
Niet dus, kortom de gulden had nog goed op z’n plaats geweest.

Profiteren we dan van een economische groei vanuit Europa, nee natuurlijk niet, want die 80% aan douanerechten van wat we importeren gaat naar Brussel.

Maar wat voor voordeel hebben we dan wel?

Oké laten we even gaan rekenen, we hebben 9,021 miljard aan Europa betaald, en dit krijgen we er dan voor terug.

Voor de groei en banen, wetenschappelijk onderzoek en innovatie een lullige 1,47 miljard euro.
Landbouw, dus de boeren en plattelandsontwikkeling maar 857,8 miljoen, een schijntje dus.
319,2 miljoen aan veiligheid, vandaar dat elke Nederlander het onveilig vindt.

De investeringsbank van Europa (ik vermoed een lening) stortte bijna een miljard euro in de Nederlandse schatkist, vandaar dus dat ze zorgkosten hier de spuigaten uitlopen.
Dus laten we zeggen dat we vanuit Europa 5 Miljard krijgen (ruim genomen), betalen we dus nog steeds 4 miljard aan een instituut dat bakken met geld kost en ons alleen maar opzadelt met problemen.

Onzinnige wetten vanuit Europa, kappen er mee.

Vanuit Brussel wordt er maar even het Europese recht ons door de maag geduwd, om de stroom asielzoeker in te dammen, mogen we onze eigen landsgrenzen niet sluiten, worden we verplicht uitvreters op te nemen.
Boeren dienen te worden uitgekocht vanwege een stofje wat in de lucht hangt, genaamd stikstof.

Om over onzinnige wetten maar te zwijgen, denk aan het gebruik van cookies op mijn eigen computer, een grondwet voor heel Europa, terwijl we die hier al hadden.
Nee, laten we dit monster maar zo snel mogelijk verlaten, bespaart ons extreem veel geld.
En dat was weer een bezuinigingsadvies, we zijn op dreef.

Klimaat demonstraties

Ja ja, ik weet het, demonstreren is een recht hier in Nederland, maar wat Extinction Rebelion doet kan echt niet, dagelijks de A12 blokkeren.
Een enorme politie inzet is er dagelijks voor nodig om die mensen (ik hou het netjes) te verwijderen.
Kost een paar duiten aan politie inzet, ik hoop dat de nieuwe regering dit ook beseft.

Ga er een paar keer met de lange lat over heen, veeg je het zo schoon, waterspuit er vol op, dus niet die douchebeurt die ze nu krijgen, maar echt voluit.
Tuurlijk, er zullen gewonden vallen, en dat zal de nodige zorg kosten, maar dat weegt niet op tegen de kosten die ondernemers moeten maken omdat ze vaststaan in een file die wordt veroorzaakt door die mensen.

En wat is hun eis, stop de subsidie van de fossiele industrie, een industrie waar dit land op draait, en waar deze mensen ook van profiteren.
Maar goed, terug naar hun eis, ze willen pas stoppen, als die subsidies worden stopgezet, ofwel we worden gechanteerd.
Doe eens wat nuttigs, en verklaar deze mensen tot terrorist, en maak er een verboden organisatie van.
Kunnen we deze mensen veroordelen tot geldboetes of gevangenisstraffen.

En nu hoor ik veel mensen roepen, maar ook dat kost geld, en dat klopt ook, aan rechters, cellen en nog veel meer.
Aan de andere kant, door er een verboden organisatie van te maken, creëren we werkgelegenheid wat weer goed is voor de economie, en dus voor Nederland.
Bijkomend voordeel : De hardwerkende ondernemer kan ook gewoon zijn werk blijven doen, en dus zijn geld verdienen, wat dan ook weer ten goede komt aan de staatskas, en wederom hebben we weer een bezuinigingsadvies gegeven.

Kinderen bij de demonstraties

Nu ik toch bezig ben over die demonstraties, wat ben je voor ouder om je kinderen mee te nemen naar z’n demonstratie.
Dat jij een doel nastreeft, prima, maar om je kinderen in te zetten als schild, sorry dan ben je echt ziek en dien je uit de ouderlijke macht te worden gezet, mooie klus voor de nieuwe regering om de wet daar op aan te passen.
En wat mij betreft zelfs een omgangsverbod met je kinderen, en ja zelfs het krijgen van kinderen zou voor zulke mensen (ik blijf netjes) verboden moeten worden.

Ja, ik steun de Nederlandse politie hier in dat men een melding heeft gedaan bij veilig thuis, want het lijkt mij dat dit een vorm is van psychische mishandeling.

Bezuinigingsadvies voor de nieuwe regering
Bezuinigingsadvies voor de nieuwe regering

Disclaimer

Dit bericht heb ik geschreven hoe ik tegen de huidige situatie in Nederland aankijk.
Aan dit bericht kunnen geen rechten worden verleend, wel mag een nieuwe regering dit artikel gebruiken voor de komende jaren, onder voorwaarden dat het één op één wordt overgenomen en uitgevoerd.

Peter Tosh en zijn nalatenschap in de muziek

Geboren als Winston Hubert McInTosh op 19 Oktober 1944 in Jamaica, waar hij op zijn 16e levensjaar verhuisde naar de sloppenwijk Trench Town, daar maakte hij kennis met de reggae invloeden die de rest van zijn leven een grote rol zouden spelen.

Peter Tosh, en zijn muziek

Zijn moeder was een enorme drijfveer als het om muziek gaat, want als één ding duidelijk werd vanuit zijn opvoeding was wel het christelijk geloof.
Op jonge leeftijd ging Peter dan ook bijna dagelijks naar de kerk, daar leerde hij zingen, maar ook piano spelen.
We kunnen eigenlijk wel zeggen dat dit een soort stage was voor hem, voor de rest van zijn leven in de muziekwereld.

Om de armoede te ontvluchten zocht hij zijn heil in de popmuziek, denk aan R&B en doo-wop.
Deze muziek werd met grote regelmaat uitgezonden door radio stations in Florida, Louisiana en het Caribisch gebied.
Ondertussen leerde hij gitaar te spelen, en wist hij zijn zangkunsten naar een nog hoger niveau te brengen.

Aan het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw ontmoette hij Bob Marley en Neville “Bunny” Livingstone, en begonnen samen muziek te maken.
Omdat Peter nooit ze vader had gekend, zag hij dit als zijn eerste echte familie, hij zag ze als broers.

Het zaadje was gepland want in 1964 wisten ze een nummer één hit te scoren, ‘Simmer Down‘.
Dit nummer bracht het trio uit onder de naam ‘The Wailers’

The Wailers

De inhoud van de nummers die de Wailers maakten kregen steeds meer een politieke inhoud, gestoeld op de principes van de Rastafari, iets wat we tegenwoordig reggae noemen.
Ook bevatte hun muziek invloeden van ska en rock steady, veelal werd de muziek gecombineerd met meer sociale teksten, die met grote regelmaat ook als protest waren geschreven.

Peter Tosh leefde voor muziek, hij speelde niet alleen piano en gitaar, maar ook percussie en vele andere instrumenten, en maakte zich daar mee onmisbaar.
Tot op zekere hoogte bepaalde Peter Tosh de koers van de muziek die de Wailers wist uit te brengen, maar wist op zijn manier ook invloed uit te oefenen op de reggae.

Peter Tosh had de muziekwereld ontdekt, en begon zich ook te manifesteren als een productieve maar zeker ook een krachtige songwriter.
Veelal werkte hij de nummers uit met Bob Marley, we kunnen hem eigenlijk vergelijken met John Lennon van de Beatles, deze vervulde ook meerdere functies binnen de band.

Peter Tosh gaat solo

Via het media bedrijf CBS Records begon Peter Tosh in 1976 aan zijn solo carrière, en maakte hij zijn debuut met ‘LegaLize It‘.
Reggaefans maar ook voorstanders van de marihuana over de hele wereld omarmde het nummer als titelsong.
Bij concerten was dit nummer een lange tijd populair bij het publiek, er ging geen concert voorbij waar het nummer werd gespeeld.
een tweede album volgde een jaar later in 1977, die luistert naar de naam ‘Equal Rights‘.

Peter Tosh wilde op tournee, en omdat voor elkaar te krijgen vormde hij een band die hem vergezelde tijdens zijn tournee.
Deze band kreeg de naam ‘Word, Sound and Power’, die vele optredens Peter Tosh vergezelde.

Peter Tosh bleef niet onopgemerkt, want het platenlabel van de Rolling Stones, Rolling Stones Records sloten een contract met hem in 1978.
Het album ‘Bush Docter’ werd dan ook onder dat label uitgebracht, en door deze samenwerking werd een nog groter publiek bereikt.
Deze samenwerking had nog een leuk bij effect, want het eerste nummer is een cover van The Temptations, ‘Don’t look Back’, hier zingt ook de frontman van de Rolling Stones Mick Jagger mee, en op gitaar hoort men Keith Richards, het nummer kwam uit als duet.
Dat maakte Peter Tosh toch tot één van de grootste reggae muziekkanten die de wereld ooit heeft gekend.

Onder het label van Rolling Stones Records werden nog de albums Mystic Man uit 1979, en Wanted Dead or Alive uit 1981.
Mainstream succes probeerde hij nog te behalen, ondanks zijn militante opvattingen, maar dit wilde niet echt meer van de grond komen, Bob Marley wist dit op grote schaal wel te bereiken.
In het zelfde jaar is Peter nog wel in een Rolling Stones Video, Waiting for a Friend te zien.

Mama Africa werd uitgebracht in 1983, wederom een reggae album, ook deze werd niet echt het verwachte succes voor Peter.
Door het uitblijven van de successen legde hij zich in 1984 een ballingschap op, zoekende naar spiritueel advies, voornamelijk van traditionele medicijnmannen in Afrika.
Op deze manier probeerde hij ook zijn platen aan de lokale inwoners van Zuid Afrika te promoten.

Door op te treden tijdens het concert tegen apartheid, nam Peter Tosh deel aan de internationale oppositie tegen de Zuid Afrikaanse apartheid.
Een eerder opgenomen nummer uit 1977, werd op die manier nieuw leven ingeblazen, en Peter Tosh ging weer de studio in om het nummer, dat ‘Apartheid’ heet op te nemen, deze kwam dan ook opnieuw uit in 1987.
Nummers zoals ‘Equal Rights (1977) & Fight on (1979), Not Gonna Give Up (1983) deden het erg goed tijdens het optreden.

Het leven en de dood van Peter Tosh

De strijd voor vrijheid en tegen onrecht speelde een grote rol in zijn leven.
Zo was zijn gitaar in de vorm van een M16 Geweer gemaakt.
Hij wist een verband te leggen tussen zijn muziek en revolutie, door dit verband werd hij opgejaagd, geslagen en zelfs gevangengezet door de autoriteiten van Jamaica..
Door deze ervaringen heeft hij zijn standpunten nooit gewijzigd of ook maar een procentje verzacht.

Toen peter Tosh op 11 September 1987 was teruggekeerd naar zijn huis op Jamaica, kwam er een bende van drie mannen op de motor.
Ze eiste geld van Peter, maar gaf aan dit niet in huis te hebben, echter de drie mannen geloofde Peter niet.
Hij werd enkele uren gemarteld in zijn huis, in een poging toch geld van hem los te krijgen.

Niet veel later kwamen verschillende medewerkers bij het huis van Peter Tosch om hem te bezoeken.
Echter werden de medewerkers ook gegijzeld, na een tijd begonnen de schutters ongeduldig te worden, hierbij werd Peter Tosh twee maal in het hoofd geraakt en overleed ter plekke.
Ook een kruidkundige Wilton ‘Doc’ Brown en diskjockey ‘Jef Free Dixon kwamen om bij de roekeloze schietpartij.
Een groot aantal anderen raakte gewond.

In het programma de nalatenschap op Allin-Music zal op dinsdag 19 September 2023 worden stil gestaan bij de sterfdag van Peter Tosh.

Peter Tosh
Peter Tosh

Henny Vrienten leefde voor de muziek

In de nalatenschap vandaag de Nederlandse popicoon uit de muziekwereld Henny Vrienten, een grootheid met vele gezichten, maar een enorme grote stempel heeft gezet op de Nederlandse muziek geschiedenis.

Doe Maar Henny Vrienten

Na de zomerstop van Allin-Music zat ik met het probleem welke artiest ik eerst zou gaan behandelen in het programma de Nalatenschap.
Al snel viel mij keuze op Henny Vrienten, die ik heb leren kennen als de frontman en bassist van de formatie Doe Maar.
En vandaag ga ik dan ook uitgebreid stil staan bij zijn leven en vooral wat hij voor de muziek heeft betekend.

Op 27 Juli 1948 word in Hilvarenbeek Hendrikus Cornelis Jacoba Vrienten geboren, in Hilvarenbeek woonde hij tot zijn achtste levensjaar.
Het gezin verhuisde naar Tilburg waar hij gitaar leerde spelen bij een muziekkant en muziekhandelaar, Jo Bill Coolen.

Henny begon begin jaren 60 te spelen bij verschillende bandjes en beatgroepen, één daar van was Les Crushes.
Henny Vrienten begon ook een andere kant van zich zelf te ontdekken, het schrijven van liedjes, waar hij in de jaren 70 mee begon.
Hij zag daar brood in, en begon te schrijven voor andere artiesten, en niet alleen in het Nederlands, maar Engels was ook niet vreemd voor hem.
Zo schreef hij voor The Cats, ‘We wish you a merry Christmas‘.

In 1974 bracht hij onder de naam, Ruby Carmichael twee singels uit.
Echter werden deze geen groot succes en flopte dan ook, wel besloot de platenmaatschappij het later nog eens te proberen.

Zijn artiesten naam werd veranderd naar Paul Santos, en onder die naam dook hij weer de studio in met een buitenlandse producer die ook had gewerkt aan een album van de Pointer Sisters.
Ook dit album flopte, en critici vonden dan ook dat het album was over geproduceerd, tevens was het zingen in de Engelse taal minder dan het schrijven in die taal.

Henny Vrienten sloot zich aan bij de begeleidingsband van Boudewijn de groot, waar hij kennis maakte met Ernst Jansz.
In 1977 besloten ze een reggae band op te richten, en gaven het de naam The Rumbones mee, en onder die naam maakte ze een eenmalige tournee.
Feitelijk werd hier de basis gelegd voor Doe Maar

Doe Maar in oprichting, en de ondergang

De band Doe Maar bestond al in 1978, maar pas in 1980 werd Henny Vrienten aangetrokken om Piet dekker te vervangen.
Onder Henny groeide de band uit tot één van de populairste bands die Nederland ooit gekend heeft.
De jeugd, voornamelijk meisjes, zongen alle hits van de band mee, denk aan 32 jaar, Nederwiet, Pa, Alles is voorbij, Belle Helene en nog vele andere.

Juist hun succes werd ook hun ondergang.
Fans lagen voor de deur bij Henny en Ernst, kwamen in de verdrukking tijdens concerten, en de bandleden moesten soms hard lopen om hun fans te ontwijken.
In 1984 viel dan ook het doek voor de band, wat zelfs het landelijke nieuws haalde.

Ondertussen probeerde Henny Vrienten het met een soloalbum ‘Geen Ballade’ dit album kwam van de grond af met de hulp van Ernst Jansz, Jan Hendriks, Jan Pijnenburg en Joost Bellefante.
Van af het album Geen Ballade komt ook het nummer Als je wint, een duet met Herman Brood.

De schrijver in Henny Vrienten

Nu Doe Maar verledentijd was, kon hij zich meer focussen op het schrijven van muziek, en niet alleen muziek voor artiesten, maar ook voor films.
Denk aan de film ‘De Prooi’ waar hij onder andere de soundtrack voor schreef, of de film ‘Spoorloos’ en nog een groot aantal andere producties.
Hij vormde samen met Jan Pijnenburg en Joost Bellifante een filmorkest ‘The Magnifficent 7‘ waar ze zelfs mee door de theaters trokken, en een album werd uitgebracht, dit was ondertussen in 1992.

Wat vele niet weten is dat Henny Vrienten ook liedjes schreef voor programma’s voor de jeugd.
Denk aan bijvoorbeeld Sesamstraat en Het klokhuis, dit deed hij in het begin samen met Harry Bannink, toen die in 1999 er mee stopte nam Hennie deze taak volledig op zich, kort er na overleed Harry Bannink.

Doe Maar maakt een comeback

Wat iedereen ooit hoopte gebeurde in 2000, Doe Maar maakte een comeback.
De band dook de studio weer in, en maakte nog een album, Klaar!
De Rotterdamse Ahoy werd gereserveerd en 16 concerten vonden daar plaats.
De fans van weleer waren nu 40’ers, maar konden nog steeds alles teksten mee zingen, ook een DVD van één van de concerten in Ahoy werd uitgebracht.
Doe Maar was herboren, al was het maar van een tijdelijke aard, maar ze wisten met de zelfde passie hun muziek weer ten gehore te brengen.

Na de opleving van Doe Maar richtte Henny zich weer op het schrijven van muziek voor een film, ‘The Discovery of Heaven’
Ook schreef hij voor de verkiezingen van de Tweede Kamer het campagnelied voor de Partij van de Arbeid.
De Musical Ciske de Rat werd op één nummer na volledig door Henny bewerkt.

En daar bleef het niet bij, want voor de musical ‘Petticoat’ waar in Chantal Jansen de hoofdrol speelde, schreef hij maar liefst 24 liedjes.
Deze zelfde musical werd later zelfs bewerkt tot televisieserie.

Het einde naderde voor Henny Vrienten

In 2016 besloten Boudewijn de Groot, George Kooymans (Golden Earring) en Henny Vrienten een trio te vormen, luisterend naar de naam ‘Vreemde Kostgangers’.
Ze maakte een theater tournee door het land, en brachten in 2017 twee albums uit.
In het laatste seizoen van het programma De Wereld Draait Door, speelde Hennie samen met zijn zoon Xander in de kern van de huisband van het programma.

Corona dwong de heren van de Vreemde Kostgangers te stoppen met optreden.
Na de pandemie zou men weer het theater in gaan, echter werd er bij George Kooymans ALS vastgesteld, hierdoor viel voor alle optredens definitief het doek.
Nog een comeback van Doe Maar werd 2021 door de pandemie uitgesteld, later werd deze afgeblazen omdat Henny ziek zou zijn.

Na vele speculaties wat Henny zou mankeren, werd in September 2021 bekend gemaakt dat Henny een traject in zou gaan voor onderzoeken, tenminste zo was de lezing van MoJo Concerts.
Op 25 April 2022 werd Nederland geschokt door het nieuws dat Henny Vrienten op 73 jarige leeftijd was overleden in zijn woning.

En met het overlijden verloor Nederland een groot man, die voor de Nederlandse muziek een grote betekenis heeft gehad, en nog steeds al is het postuum.

Henny Vrienten
Henny Vrienten

Boswandeling met bestemming onbekend

Als ik iets heerlijk vindt om te doen, is het wel een boswandeling maken waar de bestemming het grote onbekende is, zo ook de wandeling van 1 September 2023.

Boswandeling voelde als alleen op de wereld

Nu de zomervakantie voorbij is, de scholen weer zijn begonnen en men weer aan het werk is, is het op de Veluwe heerlijk vertoeven.
Op het moment dat je daar de eerste stappen op zet, voel je jezelf een beetje als een Remy, je weet het wel “Alleen op de wereld”.

Zo ook vandaag, wat tijdens de wandeling was het enorm rustig op die prachtige Veluwe, de serene rust die er heerste was gewoon een welkome aanwinst.
Als ik over de gehele dag een kleine vijftig mensen ben tegengekomen is het veel, overigens waren deze mensen voornamelijk pensionado’s die er ook duidelijk waren om te genieten van diezelfde rust als waar ik voor kwam

Het voordeel van die enorme rust is wel dat de dieren vaker zich laten zien, en over de gehele dag genomen kan ik voorzichtig de balans op maken en melden dat ik in totaal één eekhoorn heb gezien, twee wilde zwijnen, en drie reeën.
Geen verkeerde score voor zomaar een vrijdag.

Mijn navigatie knobbel liet mij af en toe in de steek

Iedereen die mij ook maar een heel klein beetje ken, weet dat dat ik altijd wel de weg weet te vinden, en daar uitkomt waar ik wil.
Echter vandaag liep het niet zo heel lekker, ten eerste kwam ik na een half uurtje uit op de bosrand bij een wijk in Ede.
En dat probeer ik altijd te vermijden, want in de nabije omgeving van een woongebied laten vaak de mensen hun hond uit.

Ook later tijdens de wandeling verliep niet helemaal zoals gepland, want ook al probeerde ik het te vermijden, op een één of andere manier kwam ik toch uit bij de boerderij “Mossel” waar ze overigens heerlijke appeltaart hebben.
Omdat ik hoog nodig naar het toilet moest ben ik er toch maar even op bezoek gegaan.

Na de appeltaart en koffie te hebben genuttigd zette ik de wandeling voor, en liep de boerderij af, normaal gesproken loop ik dan rechtdoor, ni pakte ik direct het eerste de beste pad rechts.
En geloof me als ik zeg dat ik al meer dan 20 jaar daar kom, dit pad hebben we nooit genomen, en voor nu was het een hele mooie route wat uitkwam op planken wambuis.
Schitterende heide, heuvels en natuurlijk de overige vegetatie, ja het stuk was echt om te genieten met als klapstuk een uitkijk post over die mooie paarse heide.

Paarse Heide
Paarse Heide

Eindbestemming is anders dan ik mij had voorgesteld

Oké ik had vastgesteld voor mezelf om eens een andere eindbestemming te nemen dan Otterlo of Wolfheze.
Na een tijd te hebben gewandeld kwam ik een bord tegen met daar op “Bunderkamp”. en laten we eerlijk wezen dat is geen goed teken.
Nu vraagt u zich af waarom dit geen goed teken is, wel de “Bunderkamp” ligt namelijk in de gemeente..Wolfheze.

Gezien het tijdstip, en het aantal uur dat ik al had afgelegd, besloot ik toch maar om Wolfheze aan te gaan houden.
Want na bijna zes uur wandelen begonnen mijn voeten toch wat te protesteren, dus was het een vrij logisch besluit op dat moment.
Achteraf gezien kwam er bijna nog drie kilometer bij voor ik op de trein kon stappen.

Boswandeling op de veluwe, drinkplaats voor dieren
Boswandeling op de veluwe, drinkplaats voor dieren

Wat mij opviel tijdens de wandeling

Vrijdag 1 September, volgens de geleerde de start van de herfst, en hoewel de heide al lekker paars was, was er nog maar weinig te zien van de herfstkleuren.
En grappig, want het had de laatste tijd redelijk wat geregend, maar het aantal paddenstoelen was toch wel minimaal te noemen.

Elke keer als ik over de veluwe heen loop, is er altijd wel iets waar defensie mee bezig is, een oefening met helikopters, een groep soldaten die aan het oefenen is om een tentenkamp op te bouwen.
Vandaag letterlijk maar één auto gezien van defensie, en verder helemaal niets, werkelijk geen enkele oefening gespot

Een heerlijke dag gehad. hoewel deze niet verliep zoals gepland

Het weer was goed, niet te warm, niet te koud, geen regen, maar helaas ook geen waterig zonnetje, was het toch een dag om nooit meer te vergeten.
De wandeling op zich was zeer goed te doen, en zeker voor herhaling vatbaar, en dat zal zeker gebeuren.
Kortom, binnenkort zal er weer een boswandeling gaan plaatsvinden, hopelijk zijn er dan nog meer herfstkleuren te zien.

Serene rust in het bos
Serene rust in het bos

Van Ede-Wageningen wandelen naar Wolfheze

Op donderdag heb ik een heerlijke wandeling gemaakt van Ede Wageningen naar het kleine plaatsje Wolfheze, iets wat we in het verleden vele malen vaker hebben gedaan.

Ede-Wageningen naar Wolfheze

Laat ik even goed beginnen, Ede-Wageningen is een treinstation, en Wolfheze is een klein dorpje met ook een treinstation.
In het verleden toen de kinderen nog klein waren, liepen we altijd door het bos gelijk aan de spoorlijn, vonden ze prachtig om te doen.
Want in Wolfheze deden we dan meestal een drankje en voor de kinderen een wel verdiend ijsje.

Vandaag de dag gaan ze niet meer mee, nou ja nog heel af en toe Kimberley.
Maar verder niet, en dat betekend dus, dat ik de wandeling dit keer alleen heb gedaan.
Nu ben ik er afgelopen zaterdag ook geweest, en toen ben ik vrij nat geregend, en wilde ik ook uitkomen in Wolfheze, maar dat werd Ede-Wageningen, gewoon dus een rondje gelopen.

Herkansing, dus een nieuwe poging

Dus donderdag ochtend 17 augustus vroeg uit de veren, om een herkansing te doen.
Ik had het eind punt dus al vastgesteld, evenals het beginpunt.
Dus snel op de trein gestapt, en als een speer naar de andere kant van het land, om in Ede-Wageningen uit te stappen.

Nu wist ik dat er bouwhekken zouden staan, dus eerst gekeken of ik werklui zag, en die waren nergens te bekennen, dus snel er door heen geschoten.
En ik stond dus direct in het bos, de heerlijk boslucht kwam mij al tegemoet, en iedereen die mij ook maar een beetje kent, weet dat ik daar eerst even mijn longen mee vol zuigt, zo ook nu dus.
Wat een heerlijke ochtend, wat een heerlijke lucht, daar knapt een mens echt van op.
En langzaam maar zeker begon ik aan de wandeling.

Wild spotten, is dat gelukt?

Nu was ik om even half acht al in het bos van Ede-Wageningen, en dan zou je zeggen dat je struikelt over het wild.
Echter heb ik één ree zien staan, en voordat ik de camera eigenlijk startklaar had was deze al vertrokken, jammer maar het is niet anders, maar ik kan wel zeggen dat ik het heb gezien.

Later op de dag, kwam ik nog een eekhorentje tegen, maar daar later meer over, eerst terug naar de start van de wandeling.
Want in tegenstelling tot de zaterdag waren er nu veel meer geluiden in het bos te horen.
Overal hoorde je vogeltjes, en je zag ze ook daadwerkelijk in de struiken en bomen zitten, valt dat ook onder wild?

Heerlijk wandelen in het bos
Heerlijk wandelen in het bos

Door het bos naar de heide

Het is altijd heerlijk lopen in het bos, zo nu en dan kom je wat mensen tegen, en vaak kom je eigenlijk helemaal niemand tegen.
En dat maakt het wandelen toch wel erg aangenaam om te doen, vooral in de omgeving van Ede-Wageningen.

Nu moet ik zeggen, dat als je alleen bent, je wel veel sneller loopt, want eigenlijk binnen een mum van tijd was ik aangekomen op de heide.
En omdat ik een week er voor had vernomen dat deze eigenlijk al in bloei zou staan, vond ik het echter best wel mee vallen.
Ja er waren wat kleine paarse bloemetjes te zien, wat uitmondde in wat kleine vlakken, maar een volledig paarse vlakte, nee daar was geen sprake van, helaas.

Ook het aantal paddenstoelen viel best wel tegen, ja ik heb er heel wat gezien, maar deze waren al of helemaal verkleurd, of gebroken en verrot.
Kortom niet echt fotowaardig te noemen, en dat was op zich wel jammer want dat was wel mijn doel van deze wandeling.

Maar goed, terug naar de wandeling, want bij de heide ben ik overgestoken, over de zandpaden heen, slenteren door het mulle zand.
Wat mij wel opviel was het aantal dode kevers dat overal te vinden was, en die enkeling die nog leefde, nou ja daar liep ik maar omheen om zijn dag niet verder te verpesten.
Eenmaal de heide overgestoken zag ik een aantal bankjes staan, waar ik heerlijk op ben gaan zitten, ene broodje erbij, een bekertje koffie, genieten van de rust.

Nou ja rust, op het moment dat ik over de heide liep zag ik een wagen van defensie rijden, vreemd want die reed helemaal rond, maar in het midden waar ik liep kwam deze dan weer niet.
Later toen ik op het bankje zat begreep ik het pas, want de rust werd bruut verstoort door een chinook helikopter die maar laag rondjes bleef vliegen.
Een heel mooi gezicht natuurlijk, maar dit keer was ik van plan om een eventuele oefening te ontlopen, en nu kwam men dus naar mij toe, weg rust.

Langs de heide terug het bos in

Ik had duidelijk vastgesteld dat ik wilde uitkomen in Wolfheze, normaal gesproken zetten we koers naar Otterloo.
Dat moest ik dat dus niet doen, en maakt dan ook dat ik de goede kant op zou gaan, en liep langs de heide en de bosrand, overigens was nergens een ingang te vinden om van de heide af te gaan.

Aan de andere kant ook maar goed, want iets verder op stak plots een eekhoorn het zandpad over, en klom de boom in.
Echter omdat die helikopter er weer aan kwam, spong hij weer naar beneden om het bos weer in te duiken.
Ik heb nog staan kijken of ik de eekhoorn nog in een boom zag zitten, maar helaas ik heb deze niet meer gespot.

Aan het eind van het zandpad, was een viaduct, daarover reden de auto’s van en naar Ede of Arnhem, de A12 dus.
Aan de andere kant van het viaduct kwam je uit in een ander gedeelte van het bos, maar eerlijkheid gebied mij te zeggen dat dit perceel ik toch minder aantrekkelijk vond.
Voor mij gevoel, en zo voelde het ook, was dit bos meer aangelegd door de mens, juist omdat er van die strakke percelen waren, en omdat er veel meer onkruid en struiken stond wat normaal gesproken in een park ook zou staan.

Echter was het wel de weg naar een vakantie park, waar veel mensen op dat moment vakantie aan het vieren waren, en dat is jammer wat de rust is dan ook echt weg.
Gelukkig vond ik het pad langs de spoorlijn, die leidde mij naar het mooie plaatsje Wolfheze, waar de wandeling werd beëindigd.

Tijd om op de trein te stappen, en weer huiswaarts te keren, want na vele jaren heb ik alleen van Ede-Wageningen naar Wolfheze gewandeld, een heerlijke wandeling die we snel weer eens gaan doen.
Tot de volgende wandeling.

Van Ede-Wageningen wandelen naar Wolfheze
Van Ede-Wageningen wandelen naar Wolfheze